گل نرگس

 

باز آقا محضرت عرض ارادت می‏کنیم

 آسمان را روشن از شمع ولایت می‏کنیم

 

گفته ای "تولید ملی" گفته هایت روی چشم!

 باز از "سرمایه" و از "کار ایرانی" حمایت میکنیم

 

ما پر از کار مضاعف، همت افزون‏تریم

 با جهاد اقتصادی، خرق عادت می‏کنیم

 

باز هم چشمان دنیا خیره بر دستان ماست

 چشم دنیا را به دست خود هدایت می‏کنیم

 

کشور ما با فروغ احمدی روشن شده

 گفتمان را، گفتمان عشق و ایثار و شهادت می‎کنیم

 

سال نو تفسیر این بیداری اسلامی است

 بر تمام خاک دنیا ما سرایت می‏کنیم

 

پرچم عدل خمینی دست مهدی(عج) می‏دهیم

 ماجهان را پر ز تکبیر عدالت می‏کنیم

 

 

 

این روزها بوی خوش به همراه عطر آزادی از راه می رسد و تقویم تاریخ بار دیگر برگ زرینی به خود می افزاید و ما در آستانه بیست و دومین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی قرار داریم. آری، اینک ملت مسلمان ایران، سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی خود را در حالی جشن می گیرد که فرهنگ و اندیشه اسلامی به برکت انقلاب اسلامی، در مسیر اوج و بالندگی خود، همچون سپر اخلاقی و معنوی استواری در برابر یورش فرهنگ و تمدن ضدارزشی غرب خودنمایی می کند و بر تجدید هویت دینی و تمسک به ارزش های دینی و انسانی پای می فشرد.

 

 

 

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره):

ــ بسیج شجرة طیبّه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه‌های آن بوی بهار وصل و طراوات تعیین و حدیث عشق می‌دهد.

ـ اگر بر کشوری نوای دلنشین تفکر بسیجی طنین انداز شد چشم طمع دشمنان و جهانخواران از آن دور خواهد گردید.

ـ بار دیگر تأکید می‌کنم که غفلت از ایجاد ارتش بیست میلیونی سقوط در دام دو ابرقدرت جهانی را به دنبال خواهد داشت.

ـ ملیت که در خط اسلام ناب محمدی(ص) و مخالف با استکبار و پول‌پرستی و تحجرگرایی و مقدس‌نمایی است باید همة افرادش بسیجی باشند.

ـ در این دنیا افتخارم این است که خود بسیجیم.

ـ بسیج لشگر مخلص خداست که دفتر تشکل آن را همة مجاهدان از اولین تا آخرین امضاء نموده‌اند.

ـ بسیج مدرسة عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گلدسته‌های رفیع آن اذان شهادت و رشادت سرداده‌اند.

ـ من همواره به خلوص و صفای بسیجیان غبطه می‌خورم و از خدا می‌خواهم تا با بسیحیانم محشور گرداند.

ـ تشکیل بسیج در نظام جمهوری اسلامی ایران یقیناً از برکات و الطاف جلیة خداوند تعالی بود که بر ملت عزیز و انقلاب اسلامی ایران ارزانی شد.

 ولی امر مسلمین جهان حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مدظله العالی):

 ـ‌ بسیج به معنی حضور و آمادگی در همان نقطه‌ای است که اسلام و قرآن و امام زمان (ارواحناه و فداه) و این انقلاب مقدس به آن نیازمند است.

ـ پیوند میان بسیجیان عزیز و حضرت ولی عصر (ارواحناه و فداه) مهدی موعود عزیز یک پیوند ناگسستنی و همیشگی است.

ـ شما جوانان بسیجی و سپاهی و جوانان مؤمن آگاهی را با احساس مسئولیت و شور و شعور همراه کردید.

ـ نیروهای نظامی و بسیجی ما مؤمن و با اخلاصند و به عنوان پشتوانه‌ای که هیچ خدشه‌ای در آن راه ندارد, محسوب می‌شوند.

ـ انکار بسیج, انکار بزرگترین ضرورت و مصلحت برای کشور است.

ـ اگر بسیج در دوران پس از جنگ نبود و اگر امروز هم نباشد, کمیت این انقلاب و این نظام واهمة حرکتهای سازندة این کشور لنگ است.

ـ انکار بسیج و بی‌احترامی به آن یا نابخردانه است یا خائنانه است.

ـ تا وقتی که این کشور و این ملت به امنیت احتیاج دارد, به نیروهای بسیج, به انگیزة بسیح به سازماندهی بسیجی و به عشق و ایمان بسیجی احتیاج است.

ـ فرزندان بسیحی‌ام با حضور خود در هر صحنه‌ای که لازم است دشمنان زبون را مرعوب و منکوب سازند.

ـ بسیج, یعنی نیروی کارآمد کشور برای همة میدانها

ـ همه جا چیزی شبیه بسیج هست, تنها به این درخشندگی, به این فراگیری, به این زیبایی, به این فداکاری, من در جایی سراغ ندارم.

ـ این فداکاری, من در جایی سراغ ندارم.

ـ نیروی عظیم بسیج مردمی است, این بسیج در همة قشرها هست.

ـ بسیج, اختصاص به یک منطقة جغرافیایی ویک منطقة انسانی و طبقاتی و قشری ندارد, همه جا هست.

ـ ایمان عاشقانه, ایمان عمیق, ایمان توأم با عواطف که از خصوصیات ملت ایران است باعث درخشان شدن بسیج شد.

ـ دانشجوی بسیجی دشمن کمین گرفته  را از یاد نمی‌برد و غافلانه خو و دانشگاه و کشورش را به دست تطاول دشمن نمی‌سپرد.

ـ بسیاری از پیشرفتهای کشور مرهون تفکر بسیجی است.

ـ هریک از آحاد قشرهای مختلف جامعه که دارای روحیة حساس مسئولیت و ایمان باشد, بسیجی است.

ـ بسیاری از پیشرفتها و موفقیتهای نظام اسلامی در عرصه‌های مختلف مرهون تفکر و میل بسیجی است.

ـ بسیجی یعنی علی که تمام وجودش وقف اسلام بود.

 

 

 

دوباره بال وپر پروازم درآمد
دوباره عشق سویم با سر آمد
گشتم کبوتر تا دیار خانه زادی
تنها همین کار از دل عاشق برآمد
قصد زیارت کردم و اوجی گرفتم
روحی مرا در چار چوب پیکر امد
دور حرم چرخی زدم دیدم برای
جارو کشیدن جبرئیل شهپر آمد
بستم دخیلم را به یک جسم مشبک
گویا صدایی از دل آهن بر آمد
خوش آمدی ای زائر شوریده حالم
دلتنگ تو بودم در آفاق خیالم

 

 

 

سلام بر مهدی، آنکه پیوسته عطر یادش در خاطره ها می پیچد و یاد آن محبوب دلها، شوق دیدار را بر می انگیزد. آنکه مهمان دلهای پاک و باصفاست...

سلام بر مهدی، آنکه تجلی اعظم خدا بر بسیط خاک است و مژده ی تولدش، ظهور نور و زیبایی است...

تولدش، میلاد شور و شوق است، وجودش، خورشید عصر انتظار است...

سلام بر او که وارث شربعت احمد و احیاگر دین محمد (ص) است...

سلام بر مهدی، زمزمه دلهای عاشق، گواه صبح صادق...  

 فجر آفرینان صبح ظلمت...  

بهار آفرین قرنها خزان...

سلام بر مهدی عزیز، گل فاطمه... 

وعده سر به مهر پروردگار ... 

جلوه گاه رحمت آفریدگار...  

و  امید آفرین عصر انتظار...

سالاری از دودمان رسول، امامی از تبار عصمت و ولایت و پیشوایی از نسل زهراء سلام الله علیها ظهور خواهد کرد که آن پرچم هدایت را که پیامبر اکرم (ص) بر افراشت و به دست علی و آل علی (ع) سپرد، در مقطعی دیگر از تاریخ، دوباره بر افرازد...

تا جهانی را در سایه آن رایت بلند خدایی، بار دیگر به ساحل امن و به وادی ایمن برساند...

اراده الهی نیز، پشتوانه این تحول تاریخی و فرا رسیدن آن عصر درخشان است، ولی آمادگی و زمینه سازی همه جانبه ی ملت انقلابی شرط آن است...

امروز، رسالت عظیم تمهید و زمینه سازی، بر دوش امتی سنگینی می کند که با شهیدان، برای تداوم راه، پیمان خون بسته است...

چشم میلیونها مسلمان، نگران وقایع کشور امام زمان (عج) است...

باید با اطاعت از ولی امر، فرمانبری از ولی عصر (عج) را تمرین کرد...

باید از ثمره خون شهیدان، پاسداری کرد. باید باغ شهادت را آبیاری نمود...

باید علف های هرز فساد را از مزرعه حیات، با داس نهی از منکر، بر چید و دور افکند...

و این، همان فلسفه انتظار و مبنای امید بستن به فرج آل محمد (ص) است.

 

 

 

میلاد مسعود اباالفضل جوان است
هنگام شادی و سرور شیعیانست
از دامن ام البنین ماهی عیان است
کز روی وی شرمنده ماه آسمانست

 

 

 

فرشته انس و ملک رحمت الهی در پایان پیام خود از جانب حضرت دوست، چنین فرموده است:

جَعَلْتُ هذَا الشَّهْرِ حَبْلاً بَیْنی وَ بَیْنَ عِبادِی فَمَنْ اِعْتَصَمَ لَهُ وَصِلَ اِلَیَّ؛ من ماه رجب را رشته ای بین خود و بندگانم قرار دادم، پس هر آن کس که به آن درآویزد، به وصال من نایل می شود.

چه بسیار ماه رجب ها آمد و ما نبودیم و چه بسیار بیاید و ما نباشیم. پس، اکنون که توفیق درک آن را یافته ایم و حضرت دوست ما را به خود فرا خوانده است، فرصت را از دست ندهیم و همواره مراقب حضور او باشیم و جز به دیدار جمال وی نگران نباشیم و جز رضای او نجوییم و جز طریق او نپوییم.

;حالیا مصلحت وقت در آن می بینم	;که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم
;بس که در خرقه سالوس زدم لاف صلاح	;شرمسار رخ ساقی و می رنگینم
;جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم	;یعنی از اهل جهان، پاکدلی بگزینم

آری! ما فرزندان آدم علیه السلام را اگر نسیم های رحمت خداوند ننوازد و نفحات حیات بخش او جانی تازه نبخشد، همواره در غفلت فرو می رویم و با اهل باطل نشستن را تمنا داریم و عمری در نادانی سپری می کنیم. پس، ماه رجب را که نفحات رحمانی خداوند در آن وزیدن گرفته است، دریابیم که اولیای دین فرموده اند:

اِنَّ لِرَبِّکُمْ فی اَیّام دهرِکم نَفَحاتٍ الا فَتَعَرَّضُوا لَها.

به راستی که برای پروردگارتان در روزهای عمرتان، نسیم هایی است. هان! پس خود را در معرض آنها قرار دهید!

 

 

 

سلام بر تو ای مادر مهربان باران ها! قانون شناور خاک را سر انگشت های آسمانی تو نوشته است. ای فراتر از فهم! جریان خروشانی که از دامان تو برخاسته است، تمام دشت های کبود را سیراب خواهد ساخت.

از تمام پرده ها نوایت را می شنوم. نجوای ملایمت در باد جریان دارد. صدایت از شور سال ها آکنده است. میلادت چراغی است که در کوچه ها ولوله می اندازد. بوی تابستان های سرشار می دهد دستانت.

زمین، وامدار سخاوت بی مرز توست.

گونه های خیسِ شبانگاهی ات عطش کائنات را می خشکاند. دلت برای کیست که می تپد؟

یاریگر کوچک پدر! حتّی تمام سالیان کودکی ات را بزرگ زیسته ای. دست هایت تکیه گاه رنج های پیامبرانه است. از طائف تا یثرب، از یثرب تا مکّه، کوله بار خستگی های پدر را به دوش کشیده ای.

فاطمه زیسته ای امّا محمّدوار، علی وار، زهرا بوده ای.

شکوفه ای بلند بر شاخساران همواره رسالت. هوای جهان از عطر تو آکنده ست. شتاب گرفته ای تا ریشه های خاک قد بکشد.

چتری بزن بر سر آسمان ها. نجوای کبودت در تمام کناره ها منتشر است. در این کوچه های پر از شیطان، صدای قدم هایت خواب ها را خواهد شکفت.

گل محض! گلدان محض! یازده گلبوته سبز و سرخت را از جویبار کدامین دامان سیراب کرده ای؟ کلمات در رکاب نام سیلی خورده ات بی تاب تر از همیشه اند.

حرف که می زنی، همه موجودات را به تکان وا می داری. دلم در مهرِ تو می پیچد. توفان به پا کرده ای میان یافته هایم. هوایم از پَرهیب خیالت معطّر است.

چشم هایت را به جهان پیرامون می گشایی. لبخندهایت تا همیشه بوی گل محمدی می گیرد.

خوشا سقف هایی که حجم نگاهت را به دوش گرفته اند!

چشم هایت از شرقِ حجاز طلوع می کند. خدیجه علیهاالسلام منتظر است.

با تمام کوچکی ات ـ کوهوار ـ تکیه گاه پیامبر شده ای.

خوشا هوایی که نفس می کشی؛ هوایی که از دشتستان های دامن خدیجه بزرگ برمی خیزد!

خوشا بوی مادر! خوشا خنده های آسمانی پدر!

بانوی آیینه و راز! برمی خیزی و جهانی با تو برمی خیزد. و تو هیچ گاه چون دریچه های باز و بسته شهر، بی کبوتر و پرواز نخواهی ماند.

 

 

 

اگر دستم را به دستان تو نسپارم، در جاده سنگلاخ جهل، به کدام دستاویز متوسل شوم؟

با تو، هواى سرزمین دانش هرگز ابرى نیست. آفتاب بى دریغ، معلم!

عشق، معلم است و معلم، عشق. خوشا آن که عاشق شود!

بهترین معلم، همان است که در کلاس نگاهش میان ذهن و دل دانش آموز، طواف مى کند.

پایت را همیشه جاى پاى معلم بگذار؛ او راه را اشتباه نمى رود.

کسى که براى معلم خود بهترین شاگرد باشد، روزى براى شاگرد خود بهترین معلم خواهد بود.

معلم بى مهر، جهاد خود را تباه مى کند.

آموزگار خوب، حتى نگاهش را بین شاگردان خود به مساوات تقسیم مى کند.

همه جا مى تواند کلاس درس باشد و همه آدمیان براى یکدیگر، معلم.

آموزگارى که سینه اش لبریز از دانش و حقیقت است، پیراهنش بوسیدنى است.

آموزگار حقیقى، غم هایش را پشت در جا مى گذارد و با لبخند وارد کلاس درس مى شود.

آموزگارم! اگر تو نبودى، کابوس شب هایم به رنگ سؤالاتِ بى جواب بود.

زنگ مدرسه، اذانِ شتافتن به آستان مقدس معلم است.

هر گیاه دانش که سر از خاک برمى آورد، ابتدا به تو سلام مى کند.

هر انسانى که به دنیا مى آید، بارى بر دوش معلمان زمین افزوده مى شود.

آن چه معلم روى تخته سیاه مى نویسد، کمترین چیزى است که از او مى آموزیم. نهایت آموختن معلم، رفتار اوست.

معلم خوب، ابتدا خوب زندگى کردن را به شاگرد مى آموزد و پس از آن، خوب درس خواندن را.

عاقبت، روزى تخته سیاه ها زبان مى گشایند و خستگى قرن هاى معلم را شهادت مى دهند.

معلم، لقمه هاى دانش را با دستان خویش، در سفره ذهن دانش آموزان مى گذارد.

 

 

 

السلام علیک یا فاطمة الزهرا یا بنت رسول الله!
ما خاک پای یوسف گمگشته ی توییم و حیات و قیام و حکومت و جان و روح و هستی مان رهین یک نگاه آسمانی اوست. انقلاب اسلامی ما جلوه ی کوچکی از نورعنایت فرزند عزیز توست. تمام شقایق های دشت التهاب برای قطره ای از دریای احسانش در انتظار، می سوزند.
خدایا مباد که نسیان و غفلت ما، موعود عاشقان را دل آزرده سازد، که تمام حیات و نهضت ما برای یک تبسم ملیح اوست. سال هاست که دلتنگ غیبت و نهانی اوییم و نیک می دانیم که وجود جودآگینش حضور محض است و نهانی، از آن ماست.
یا فاطمة الزهرا، یا قرة عین الرسول!
پدر و مادرم فدای خاک قدوم گل گمگشته ات باد. نظر عنایت خویش از ما مگیر. ضعیفانیم و چه کسی به ما نظر کند جز مظهر سطوت رسول یار؟ تهی دستانیم و چه کسی احسان مان کند جز جلوه ی غنای دوست؟

 

 

 

 

 درباره : تا تورفتی همه گفتند از دل برودهر آنکه از دیده برفت... ودر آن لحظه یه غصه من خندیدند... وکنون آه تو ای رفته سفرکه دگرباز نخواهی گشت... کاش می آمدی ومی دیدی که در این کلبه خاموش یادگار تو به جاست... کاش یک لحظه سرود شب اندوه مرا می خواندی که چه ها بر من آزرده گذشت.. کاش می دانستی که در این عرصه دنیای بزرگ... چه غم آلوده جدایی هاست وبدانی که.. ((ازدل نرود هر آنکه از دیده برفت....))

پروفایل مدیر : ا - شعبانی ایمیل مدیر وبلاگ

 

 

تماس با ما

 

سال نو مبارک بوی بهار هفته بسیج گرامی باد ولادت امام رضا مبارکباد سلام بر مهدی میلاد حضرت عباس ( ع ) مبارک باد ماه رجب ولادت گل یاس کوتاه و گویا شهادت حضرت زهرا ( س ) بر شما تعزیت باد.

 

 

 

ریحانه پایگاه اطلاع رسانی حوزه سفیران عشق بصیرت ایرانی مدرسه راهنمایی استاد سحاب دوست من خوبی پیشه کن معلم بسیجی الگوی همت مضاعف کار مضاعف شمس کرامت جستجوگر فارسی دهیو! لیست وبلاگ های تخصصی

 

ا - شعبانی

 

 

با قدرت پرشین بلاگ